Sjálfum okkur vest.

Huang Nupo er hættur við alla fyrirætlanir sínar hér á landi - og skal engan undra. Ég tel ákvörðun Ögmundar Jónassonar vera meiriháttar afglöp svo ekki sé fastar að orði kveðið. Að skýla sér á bak við lög, sem mismuna einstaklingum að fjarfesta hér á grundvelli þjóðernis, er afskaplega lágkúrulegt af ráðherra jafnréttis og mannúðarmála. 

Þá er þetta svo í stíl við allt annað hér; pössum okkur á útlendingum, þeir hafa einhverjar annarlegar hvatir og gengur örugglega eitthvað misjafnt til.... En svo er alveg sama hvernig á allt er litið hér,  við erum sjálfum okkur verst og höfum algerlega verið fullfær um að klúðra öllu hér án aðstoðar útlendinga.    

Huang Nubo er hættur við

Aldur afstæður

Loðnuskipið Víkingur AK er fyrsta skipið sem landar á nýhafinni vertíð. Þeim sem stöðugt klifa á lítilli fjárfestingu í sjávarútvegi vegna óvissu í kvótakerfinu; má benda á að þetta mikla aflaskip er komið á sextugs aldurinn -  og á enn framtíðina fyrir sér. 

Loðnuvertíðin hafin

Birgir Haukdal stal senunni.

Það færi betur ef Alþingi hefði nokkrum mönnum á að skipa eins og Birgi Haukdal smábátasjómann frá Sandgerði. En í fréttinni er fyrst viðtal við Atla Gislason sem vill kosningar strax. Ég segi bara, hvern andskotann á ég að kjósa. Sömu eða svipaðar fuglahræður og vanalega? Það breytist nefnilega ekkert við það að kjósa á meðan við búum við handónýtt og spillt flokkakerfi sem gengur erinda og fyrir mútum frá sérhagsmunaöflunum. Það þarf að að byrja á því að henda fjórflokknum og taka upp eitthvað svipað fyrirkomulag og notað var við stjórnlagaþing kosningarnar. Í slíkum kosningum fengi Birgir Haukdal Rúnarsson alla vega mitt athvæði - en strika yfir nafna minn hið snarasta.  

Vill kosningar undir eins

þráður í lygavef

Vilhjálmur Egils, verður ekki í vandræðum með spinna einhvern Ljú-vef. En hreint kostulegt getur verið að hlusta á hann spinna í gatslitið trollið hjá LÍÚ. Mann ræfillinn klifar stöðugt á því að allri óvissu verði að eyða í sjávarútvegi áður en samið verður og er alveg óskaplega sannfærandi - að sjálfsögðu. En fyrir þá sem eitthvað vita, þá er ekki hægt að eyða allri óvissu í þessari ágætu atvinnugrein sem er með þeim ósköpum gerð að vera hlaðin óvissu á bæði borð.

Þannig er t.d. ekki vitað í dag hvort aflaheimildir verði auknar eða skornar niður á næsta ári... hvert afurðaverðið verður á erlendum mörkuðum...eða hvert gengi krónunnar mun leiða okkur hvað þá hvernig olíuverð kemur til með að þróast svo fátt eitt sé nefnt. Þetta eru stóru óvissuþættirnir ef Vilhjálmur skildi ekki vita það.

Það væri tilbreyting og gerði málflutning Vilhjálms og hans meðreyðarsveina trúverðugri ef þeir svo sem eins og einu sinni mæltust til þess að þorskafli yrði aukinn eins og allt bendir til að óhætt sé að gera. En þeim er svo miklu meira kappsmál að murka lífið úr smáútgerðunum og kreista blóðið undan nöglunum á leiguliðunum að þeim algerlega yfirsést það atriði, sem þó gæfi þeim margfaldar tekjur á móti því sem Jón Bjarna lætur hugsanlega hrökkva af borði sínu til strandveiðanna.  

Reyna að spinna þráðinn

Ögurstund náglast

Þetta var glæsileg ræða hjá Jóhönnu sem kann að kallar hlutina sínu rétta nafni. Hún veit sem er að sérhagsmunaöflin eru reiðubúin í hvaða óþverrabrögð sem gæti komið henni að gagni. Það er t.d. ekki langt síðan LÍÚ hótaði að sigla flotanum í land ef ekki yrði gengið að ákveðnum kröfum þeirra.

En vonandi heldur SA með Vilhjálm tvíhöfða að storka þjóðinni, því fyrr áttar hún sig á við hvers lags öfl er að eiga við.   

Það verður að gera gagngerar breytingar á fiskveiðikerfinu og það ekki seinna en núna. Því verður karl kvölin hann Jón Bjarna að fara að leggja fram frumvarp um breytingar á kerfinu. Þá sjáum við fyrst hverjir það eru á þingi sem standa í lappirnar en selja sig ekki  sérhagsmunaöflunum fyrir silfurpeninga.

Með núverandi fiskveiðistjórnarlögum voru sett þrjú markmið. Treysta byggðirnar, efla atvinnu og byggja upp fiskstofnana. Engin þeirra markmiða hafa náðst og er í raun haf og himinn á milli þeirra og þess "árangurs" sem náðst hefur - ef árangur skildi kalla.

En í þrætu um eignarhaldið og nýtingarréttinn mega menn samt ekki missa sjónar á því, að krabbameinið í kerfinu er Hafrannsóknarstofnun og sú vísindaklíka sem rænt hefur þessari stofnun og heldur henni í vísindalegri gíslingu.

Ef ég ætti að velja á milli þess annars vegar að gera breytingar á stjórnarskránni, eignarhaldinu og því sem því tilheyrir og svo hins vegar nýtingarstefnunni og ráðgjöfinni. Þá er ég ekki í nokkrum vafa. Það er mun mikilvægara að taka Jóhann forstjóra Hafró og hans sértrúarsöfnuð sem engu heftur skilað og henda þeim í gúanó.

Röng nýtingarstefna sem viðgengist hefur hér i áratugi kostar þjóðina tugi milljarða á ári, en veiðileyfagjald sem þorri almennings krefst að útgerðin greiði fyrir einkaafnotarétt aðeins örfáir milljarðar - dugar ekki einu sini til að reka Fiskistofu hvað þá Hafró eða Gæsluna...    

Ögurstund í sjávarútvegsmálum

Fávitaþjóðfélagið

Hafi maður einhvern tíma skammast sín fyrir það að vera íslendingur er það núna. Það hafa að vísu margar ástæður gefist, en þessi er sú eina sanna og fullkomna. Hæstiréttur sjálfur, sem var eitt af þeim örfáu vígjum sem enn var hægt að bera virðingu fyrir í þessu landi, gerði upp á bak um leið og þeir veltu sér upp úr orðhengilshætti, of miklum pappa og skorti á læsingu á kjörkassa - þó innsigli hafi gert sama gagn.

Er hægt að leggjast lægra? Jú hver gagghænan af annarri lagði leið sína í ræðustól Alþingis núna áðan og lýstu vandlætingu sinni á ríkisstjórna sem hafi brugðist í þessu máli... þær hoppuðu sem sagt einn einn ganginn upp á hauginn og reyndu að vera hani. 

Íhaldið er „skíthrætt“

Fiski er hent í kvótakerfi.

Á heimasíðu LÍÚ hefur síðustu daga mátt sjá myndband sem sjónvarpskokkurinn Hugh Fearnley-Wittingstall hefur gert um brottkast fiskjar sem sagt er vegna reglna Evrópusambandsins.

Það væri ekki í frásögu færandi nema vegna þess hvernig LÍÚ brást við þegar Magnús Þór Hafsteinsson og Friðþjófur Helgason ljósmyndari fóru fyrir nokkrum árum í róður með Bjarma BA og tóku af því myndir þegar skipverjar í aðgerð voru að henda fiski í íslenska kvótakerfinu.

Þá brást LÍÚ mjög illa við og sagði að um sviðsetningu væri að ræða í þeim eina tilgangi að sverta kvótakerfið. Því snérist umræðan ekki um þær brotalamir sem innbyggðar eru í kvótakerfið; heldur að um fölsun og sviðsetningu væri að ræða sem ekki væri takandi mark á.

Í þessari mynd stilla hins vegar nokkrir ESB sjómenn sér upp fyrir framan myndavélarnar eftir að hafa fyrst komið fiskinum fyrir í körfum tilbúnum til að henda aftur í hafið. Þetta er sagt vera dæmi um það hversu hrikalegt fiskveiðikerfi ESB er - og ekki minnst á sviðsetningu.

En það þarf ekki neina ofurgreind til að átta sig á þeim tvískinnungi og þeirri hræsni sem einkennir LÍÚ enda kvótakerfi bæði hér og þar. Heldur er þetta enn ein staðfestingin á því hversu léleg  samtök LÍÚ er og hvaða aðferðum þau eru tilbúin að beita í herferð sinni gegn ESB inngöngu.

 

       

„Ekkert nýtt í tillögunum“

Vinstri grænir enn úti á túni - þó komið sé haust.

Morgunblaðið á ekki að ýta undir eða stuðla að því að þegnar þessa lands séu að gera sig að kjánum fyrir framan alþjóð - sérstaklega ekki að nafngreina fólk að óþörfu.

Mér sýnist nefnilega að það sem sameinar þessa einstaklinga VG séu einhverjir örðugleikar sem heilbrigðiskerfið ætti auðveldlega að ráða við - ef ekki verður skorið meira niður. Það lýsir sér í því; að það virðist vera nákvæmlega sama hvað Nei-sinnar eru oft  leiðréttir og mikið af gögnum og upplýsingum borið á borð fyrir þá; að það líður ekki dagurinn að sömu stöðluðu frasarnir eru komnir á loft eins og meðfylgjandi áskorun ber með sér.

Ég þori að fullyrða að aðeins brot af þessu fólki veit eitthvað um Lissabonsáttmálann sem það ber svo oft fyrir sig. Þá hljómar það líka eins og það viti ekkert um hið svokallaða "aðlögunarferli" enda ekki nefnt eitt einasta dæmi því ferli til staðfestingar. Svo ég tali nú ekki um þegar það nefnir " engar undanþágur" frá sameiginlegri fiskveiðistefnu sambandsins og efni því tengdu. Þar eru flestir því miður algerlega úti á túni. Og af hverju fullyrði ég það; jú af fenginni reynslu þá veit ég að allur almenningur í landinu veit sama og ekkert um íslenska fiskveiðistjórnunarkerfið -  og því er auðvelt að draga þá ályktun að það sé enn verr að sé um málefni tengdu hinni sameiginlegri fiskveiðistefnu ESB.

Ég sé ekkert að því að fólk kjósi gegn aðild þegar þar að kemur. En það á alveg að vera nóg að segjast gera það af hugsjóna ástæðum. Það er alla vega meiri reisn í því en að leggja sig í framkróka við að skrumskæla sannleikann í hvert skipti sem það tjáir sig um þessi mál.      

Skorað á þingflokk VG að fylgja ESB-stefnu flokksins

Einar K. með uppistand

Ég horfði áðan á upptöku af uppistandinum sem Eina K. Guðfinnsson tróð upp með á Alþingi í dag.

En svo er komið að hjá mér blossar upp bráðaofnæmi þegar menn eins og Einar notfærir sér það litla sem eftir er af trúverðugleika sínum til að skrumskæla sannleikann í þágu lítils sérhagsmunahóps. Hann notfærir sér að sjálfsögðu einnig að þingheimur hefur afskaplega lítið vit á sjávarútvegi og svo virðist allt þurrkast jafnóðum út hjá honum eins og gerist í svartakassanum.

Þá passar Einar sig á því að í sömu málsgrein komi bæði fram hvað við erum ábyrg fiskveiðiþjóð og hvað ESB er ferlega ömurlegt í alla staði. Það þarf nú einhver að fara að stoppa þetta blaður i manninum. Man nokkur að fyrir fáeinum árum bilaði hentifánatogari, skráður í Belís sem var að veiða karfa fyrir utan 200 mílurnar úti á Reykjaneshrygg. Einar, sem þá var sjávarútvegsráðherra meinaði togaranum að koma hingað inn til viðgerðar. Skipið hélt því til Noregs, en þá reyndi Einar að fá þá Norðmenn á sitt band. Afskaplega ömurleg framkoma - sérstaklega þegar þess er gætt að togarinn var útbúinn íslenskum veiðarfærum. Það hefði því mátt búast við því að Einar gerði athugasemd við að stóru uppsjávarskipi sem skráð var í Belís hafi verið flaggað hingað inn fyrir stuttu eingöngu til að veiða makríl hér. Er það kannski í lagi vega þess að það er dótturfyrirtæki Samherja í Belís sem á þetta skip -  en ekki einhver ESB lýður?

Og mikið ofboðslega var það annars aumt þegar hann kvartaði yfir því hversu mikið makríllinn étur á þessum þremur mánuðum eða svo sem hann staldrar við hér. Til þessa höfum við ekki verið að velta því fyrir okkur hvar norsk-íslenska síldin heldur sig og nærist áður en hún er veidd af okkar uppsjávarflota. Eða hvar loðnan fitar sig áður en hún skríður hér upp á grunnið um mánaðarmótin jan-feb. Hvað þá varðandi smuguþorskinn, sem hélt sig að mestu innan lögsögu Noregs; en þegar honum varð það á að reka trýnið yfir 200 mílna línuna að Smugunni, beið floti íslenskra togara sér útbúinn flottrollum, sem eru bönnuð við botnfiskveiðar, og skófluðu upp hvað mest þeir gátu...Nei, við erum ábyrgir og megum ekki vamm okkar vita.

Þegar menn eins og Einar K. og Jón Bjarnason falla í þá ómerkilegu gryfju að ófrægja ESB í öðru hverju orði, vegna þeirrar einföldu staðreyndar að stjórna þarf veiðum úr sameiginlegum fiskstofnum hér í norðrinu.  Má benda á að þó ESB yrði lagt niður þyrfti engu að síður að taka sameiginlegar ákvarðanir með svipuðum hætti - byggðar á veiðireynslu og rannsóknargögnum sömu vísindamanna.

Svo er allt í lagi að menn hafi til hliðsjónar í ófrægingarherferð sinni, að nágrannalönd okkar hafa mörg hver verið að nýta makrílinn í miklu magni til manneldis í hálfa öld eða lengur. Til þessa hafa nótaveiðar að mestu verið stundaðar, enda að mestu veiddur þegar hann er á vetrarstöðvum sínum og þéttir sig. Það eru sem sagt tiltölulega fá ár síðan við Íslendingar eignuðumst flota sem gat veitt makríl -  og þá bara eftir að sérhönnuð flottroll komu til sögunnar. Með gamla laginu fengjum við ekki pöddu.

Purkunarlausar ofbeldishótanir

Ögmundi ekki treystandi.

Ögmundi var treyst fyrir heilbrigðisráðuneytinu við upphaf þessarar ríkisstjórnar en reyndist svo ekki traustsins verður eins og allir vita. Þrátt fyrir það ætlar ríkisstjórnin að gera aðra tilraun líkt og það sé landlægur skortur á frambærilegu fólki til að gegna ráðherraembætti. Þá er fyrsti dagurinn í embætti ekki einu sinni liðinn að blessaður maðurinn er farinn að smjörklípast með Nató.

Ég tel það mikinn ábyrgðarhluta; að í hvert skipti sem þessi maður finnur hjá sér þörf að komast í fjölmiðla og kasta fram fréttafyrirsögnum,  að það skuli vera látið eftir honum.

Íhugi þjóðaratkvæði um NATO