Þjófnaður í boði stjórnvalda.

Eftirfarandi saga er dæmi um það hverslags svívirða er látin viðgangast gagnvart ungu fólki sem hefur verið að koma sér upp heimili. Það eru bráðum sjö ár síðan yngri sonur minn keypti sér sína fyrstu íbúð. Svo stækkaði hann við sig tveimur árum síðar en fór gætilega. Allir aukapeningar hans hafa farið í að laga og betrumbæta undanfarin ár. Þá hef ég einnig létt undir. Ég man að um mitt ár 2008 taldi hann sig eiga 7 milljónir í íbúðinni. En vegna breyttra aðstæðna og framhaldsnáms sem hann stundar erlendis um þessar mundir varð hann að selja íbúðina um daginn. Það skal tekið fram að söluverð íbúðarinnar lækkað aðeins um 1 milljón frá því sem hann mat íbúðina árið 2008. En verðtryggða lánið sem hvílir á íbúðinni hefur hækkað svo gríðarlega að eign hans er með öllu horfin.

Ég vil meina að hann hafi verið rændur af lánastofnun sem hefur leyfi stjórnvalda til þess. Í hans tilfelli verður ekki spurt að "úrræðum" því hann tilheyrir ekki neinum tilteknum "flokki" skuldara sem bíða sér lausna.

Það er göfugt, eða hitt þó heldur, að endurreisa bankakerfið með eignaupptöku af þessu tagi.

 

Lánin færð yfir á hálfvirði

Grindó, alveg að missa sig

Maður er fyrir löngu búinn að missa þráðinn varðandi flokka-ruglið Grindavík. Hvað eru annars búnir að vera margir meirihlutar og bæjarstjórar þar síðastliðin 10 ár? En bullið sýnir þó svo ekki verður um vilst að flokkapólitíkin á bara ekki við í litlu bæjarfélagi eins og Grindavík. Mér er allavega alveg lífsins ómögulegt að koma auga á eitthvað hægra og vinstra. Að sjálfsögðu á bara að vera einfalt persónukjör þar sem allir eru á sama listanum... þannig eru þeir hæfustu valdir sem verða að koma sér saman um að stjórna og geta því ekki verið að leika sér í þessum flokkspólitíska hnífabardaga sem enginn skilur hvorki upp né niður í. 

Nýr meirihluti líklega í kvöld

Ekki útilokað

Ekki útilokað að bætt verði við kvótann sagði Jón Bjarnason sjávarútvegsráðherra. Hann vill að ákvörðum um slíkt verði byggð á fullnægjandi gögnum og sterkum rökum. Ef Jón ætlar að byggja ákvörðun sína á gögnum frá Hafró þá geta menn gleymt aukningu strax. Þau gögn Hafró sem lögð voru til grundvallar aflaheimildum fyrir yfirstandandi fiskveiðiár eru síðan í mars. Þá hlýtur það að teljast verulega vafasamt að Hafrannsókn skuli meta stofnstærðir og ráðleggja veiðiþol stofna á upplýsingum á flokkuðum fiski - kvótakerfið er nefnilega flokkunarkerfi þar sem skip og bátar hámarka verðmætin áður en að landi er komið. Þá gerir magn og samsetning þess sem fleygt er ásamt "kvótasvindli" veiðistuðulinn ómarktækan. Því stofnstærðir eru ekki fundnar með raun-talningu eins og margir kunna að halda, heldur með umdeildu togararalli, ómarktækum veiðistuðli og ágiskuðum 18% náttúrulegum dánarstuðli -  Því er kvótum útdeilt til allt að eins og hálfs árs fram í tímann - á grundvelli rangra upplýsinga úr fortíðinni.... erum við að tala um vísindi?           

Útilokar ekki aukinn kvóta

Ögmundur veldur vonbrigðum.

Ögmundur hefur mér alltaf fundist heldur þurrkuntulegur persónuleiki. Það álit mitt breyttist ekki við að hlusta á fjögur fréttirnar. Þar var hann í löngu viðtali, en eins og svo oft áður tók hvert svar hjá honum svo langan tíma að ég var löngu búinn að gleyma bæði spurningunni og fyrripartinum er að næstu spurningu kom. Ég náði því þó að afsögnin mun að hans sögn snúast um "prinsip" sem þó mun engin áhrif hafa á stuðning hans við ríkisstjórnina. Þá mun afsögn hans ekki breyta neinu í væntanlegri atkvæðagreiðslu í þinginu um Icesave, ef og þegar til hennar kemur -  afstaða hans hefur legið fyrir síðan áður en hann tók við ráðherraembætti. Svo hvað er Ömmi eiginlega að gera? Hann er að flýja af vettvangi og bregðast trausti. Hann vill ekki að hans persóna verði í sögubókum spyrt við mesta niðurskurð í heilbyrðiskerfinu sem um getur og kynntur verður á morgun. Þó hann sé líklega best til þess fallinn af öllum þingmönnum að gegna þessu embætti, Þá hefur því miður komið á daginn að honum er ekki treystandi.    

Ögmundur segir af sér

Ekki öll nótt úti enn.

Það örlar loks undir að einhverjar breytingar verði gerðar á stjórnkerfi fiskveiða - hinu margrómaða kvótakerfi. Í raun átti ég fyrr von á dánartilkynningu Guðjóns Arnars en að hann yrði á einhvern hátt orðaður við sjávarútvegsráðuneytið úr þessu. Þá hélt ég að öll von væri úti um breytingar á kerfinu eftir að Frjálslyndi flokkurinn datt út af þingi nú síðast.

Ég var satt best að segja búinn að afskrifa þann möguleika að Jóni Bjarnason sjávarútvegsráðherra hefði kjark í sér til að gera einhverjar breytingar frekar en forverar hans i ráðuneytinu. Að vísu setti hann á laggirnar nefnd um daginn sem endurskoða á fiskveiðikerfið -  en flestir nefndarmenn eru gamlir fastafulltrúar í nær öllum nefndum ráðuneytisins - og hafa verið það lengi. Til dæmis eru í nefndinni margir af þeim sem Árni Matt skipaði árið 2003 í nefnd um "líffræðilega stjórnun fiskveiða" sem engu hefur skilaði.

En batnandi græningjum er best að lifa; því í dag mátti lesa í Fréttablaðinu um merka "uppgötvun" nafna míns Atla Gíslasonar sem sæti á í sjávarútvegsnefnd Alþingis. Atli sat ársfund Vestnorræna ráðsins sem lauk í Færeyjum á föstudaginn í síðustu viku. Á fundinum var rætt um ýmis sameiginleg hagsmunamál þjóðanna sem mynda ráðið: Færeyja, Grænlands og Íslands.

Uppgötvun Atla átti sér stað er hann ræddi við færeyska sjávarútvegsráðherrann um færeyska fiskveiðistjórnunarkerfið. Atli segir að mikið megi læra af færeyskum fiskveiðum; "þar þekkist brottkast til að mynda ekki"Við sem kynnt höfum okkur sókardagakerfi Færeyja höfum hins vegar vitað þetta síðan 1996.

En þess má geta að fyrir sex árum eða svo er Einar Kristinn Guðfinnsson var formaður sjávarútvegsnefndar, þá bauð þáverandi sjávarútvegsráðherra Færeyja nefndinni til Færeyja til að kynna sér fiskveiðikerfi þeirra Færeyinga. Það þarf ekki að taka það fram að því boði var hafnað. 

 

 

     

Guðjón Arnar í sjávarútvegsráðuneytið

Árni eða Páll

Það virðist því miður vera almennt einkenni á stjórnmálamönnum að þeim er fyrirmunað að átta sig á hugtökum eins og jafnræði og réttlæti. Þeir skreyta sig að sjálfsögðu með þess háttar hugtökum eins og Árni Páll gjarnan gerir, en því fer víðs fjarri að framganga hans endurspegli það. Ein fárra undantekninga er Lilja Mósesdóttir sem vill almennar afskriftarreglur fremur en að látið verði duga að einstaklingar verði skornir niður úr gálganum um það leyti er það byrjar að blána.

Árni Páll og fleiri ættu sem fyrst að gera sér grein fyrir að það verður aldrei nein sátt í þjóðfélaginu á meðan einstaklingum er mismunað - ekki frekar en með kvótakerfið sem 80% þjóðarinnar er ósátt við.

Sem dæmi um óréttlæti og mismunum sem er algerlega ólíðandi; er að þeir einstaklingar sem settu sparifé sitt í áhættufjárfestingu eins og peningamarkaðssjóðina skuli hafa njótið ríkisbyrgðar á áhættu sinni, þegar þeir einstaklingar sem settu sparnað sinn í húsnæði fyrir fjölskyldu sína -  megi kenna sjálfu sér um heimskuna. 

Ráðherra vill afskrifa skuldir

Hvað breytist?

Ég hef síðustu daga fylgst nokkuð vel með umræðum á Alþingi. Og þegar ég hugsa málið þá get ég ekki ímyndað að allir sleppi óskaddaðir frá öllu ruglinu sem þar er í boði. Nú síðast hafa einstaka þingmenn verið að tjá sig um kostnaðinn við aðildarviðræður við ESB sem sumum finnst verða óheyrilega mikill. Þetta sama fólk vill hins vegar tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu sem ekki er síður kostnaðarsöm aðgerð. Í kvöldfréttum var t.d. Jón Bjarnason, sjávarútvegs-og landbúnaðarráðherra að býsnast á kostnaðinum við fyrirhugaðar aðildarviðræður. Það gerir hann degi eftir að hann ákvað að skera væntanlegar útflutningstekjur þjóðarinnar niður um 15 milljarða á næsta ári.

Það gerir hann með vanhugsuðum niðurskurði á aflamarki í þorski og ýsu. Þessi sami Jón Bjarnason, hefur eins og kunnugt er einnig miklar áhyggjur af því að við munum missa forræðið yfir auðlindinni við inngöngu í ESB. Það er að segja að ákvörðun um aflahámark hér við land  muni flytjast til Brussel - og þá sé voðinn vís að hans mati. En þegar málið er skoðað liggur fyrir að "forræðið" er þegar farið þangað. Sumir kunna að spyrja hvað ég sé að meina. Jú nýtingarstefna Hafró, sem er að aðeins skuli veiða 20% af áætlaðri stofnstærð er sú sama og vísindamenn hjá fiskveiðinefnd ESB ráðleggja. Hvað mun þá breytast eftir inngöngu? Nákvæmlega ekki neitt; vegna þess að ráðgjöf vísindamann hjá hinni svokölluðu Common Fisheries Policy (CFP) í Brussel kemur frá Alþjóða hafrannsóknarráðinu (ICES) í Kaupmannahöfn. En svo vill til að Hafró er innvígt og innmúrað í þá vísindastofnun sem sannast á því að Jakob Jakobsson fyrrverandi forstjóri Hafró var á árum áður forseti ICES. Í raun og veru má segja að Hafró sé aðeins eitt 20 útibúa sem vísindamafía ICES heldur úti hér við Norður-Atlandshafið.

Þegar kaflinn um "áherslur og tillögur" Vinstri grænna í sjávarútvegsmálum er lesinn er engu líkara en að sá kafli sé saminn á Skúlagötu 4. Það er heldur ekki fjarri lagi; því "ritstjóri og ábyrgðamaður" er Einar Hjörleifsson (Guttormssonar) sem er fiskifræðingur hjá Hafrannsóknarstofnun. Þetta er hinn sami Einar og jafnan hefur farið með gögn stofnunarinnar úr togararallinu á árlegan samráðsfund hjá ICES, áður en okkar sjávarútvegsráðherra og þjóðinni eru kynntar tillögurnar. Það var t.d. þess vegna sem Jóhann Sigurjónsson forstjóri Hafró gat fullyrt við kynningu á tillögum stofnunarinnar um daginn að farið yrði eftir 20% aflareglunni næstu árinn.

Og hvað kom á daginn... Jón Bjarnason staðfesti í gær tillögur ráðgjafa ESB um heildarafla við Ísland fyrir næsta fiskveiðiár.

Því er von að spurt sé; hvað muni eiginlega breytast eftir inngöngu?        

Tal um stjórnarslit undarlegt

100 ár í sögu fiskveiða

Allir eru sammála um að afskaplega fátt í atvinnuháttum þjóðarinnar svipar til þess sem var fyrir 100 árum síðan. Þá var fyrsti togari okkar Íslendinga Coot, fjögurra ára og vélaöldin gekk í garð átta árum áður. Árið 1907 rifuðu fimm skútuskipstjórar seglin í síðasta sinn og létu smíða fyrir sig togara sem fékk nafnið Jón forseti. Hann var gufuknúinn og brenndi kolum. Það gerðu líka allir erlendu togararnir sem veiddu hér við land fyrir réttum 100 árum. Þeir voru afskaplega smáir í samanburði við það sem við þekkjum í dag - og þurftu því að toga á mjög grunnu vatni -  eða upp í kartöflugörðum eins og það var kallað, enda afskaplega lítið um landhelgi á þeim tíma.

Þorskaflinn hér við land árið 1910 var engu að síður 133 þúsund tonn, eða jafn mikill og ráðgjöf Hafrannsóknarstofnunar fyrir yfirstandandi fiskveiðiár. Þá var þorskaflinn árið eftir 152 þúsund tonn, eða sama magn og Hafró ráðleggur að veitt verði á næsta fiskveiðiári.

Með 100 ára reynslu og eftir 30 ára markvissa uppbyggingu á þorskstofninum eftir forskrift "færustu vísindamanna" þjóðarinnar - erum við á byrjunarreit.

Til hamingju með daginn sjómenn.

Hátíð hafsins um helgina

Á hverju á hagsmunamatið að byggjast?

 

Ég var á fyrirlestri útí Háskóla í síðustu viku þar sem framkvæmdastjóri LÍÚ Friðrik Jón Arngrímsson og hagfræðingur Samtaka iðnaðarins Bjarni Már Gylfason skiptust á skoðunum um ágæti þess að sækja um inngöngu í ESB. Þá sátu fulltrúar flokkana fyrir svörum sem skiptust á að mála Evrópu í þeim lit sem hverjum og einum hentaði.

Það sem vakti hvað mesta forvitni mína var glæra frá Bjarna Má sem bar yfirskriftina;

 

 

Á hverju á hagsmunamatið að byggjast?

 

 

                                                                        Iðnaður.                     Sjávarútvegur.

                                                                        Verslun.                      Landbúnaður.

                                                                        Ferðaþjónusta.

Framlegð til verðmætasköpunar.                     41.5%                          8%

Vægi í gjaldeyrisöflun.                                      70.7%                          29%

Fjöldi starfa.                                                      52,800                         10.500

Tölurnar eru frá árinu 2007... og þá er vissulega hægt að toga þær til með umræðu um afleidd störf. Af því tilefni sagði hagfræðingur Samtaka iðnaðarins aðspurður í léttum tón; að þegar allt væri talið í þeim efnum væru þau líklega um 5 milljónir á landinu öllu.

ESB-málið til Alþingis

Vantaði frjálslyndið?

Það er engin ein ástæða fyrir hruni Frjálslyndra. Heldur samlegðaráhrif af allskonar uppákomum á liðnum árum fram til dagsins í dag - sem fólk nennir ekki lengur að
taka þátt í. Ég hef talað máli flokksins frá stofnun hans enda hefur hann langbestu stefnuna í fiskveiðimálunum. En það náðist bara ekki að skapa
neina stemmingu fyrir því núna. Evrópumálin skyggðu algerlega á ásamt spillingarmálum og öðru slíku. En það sem gerði útslagið er það;
að flokkurinn skulu hafa tekið einarða afstöðu gegn ESB umsókn - og skipað sér þannig í
flokk með LÍÚ. 

Eins og spírall niður á við